Dlaczego cena może przejść przez Twój stop loss? Płynność, luki i poślizg

Wykres rysuje ciągłą linię, ale rynek nie działa w sposób ciągły. W danym momencie istnieje zbiór ofert kupna i sprzedaży, każda z określoną ceną i wolumenem. Twoja transakcja może zostać wykonana tylko tam, gdzie ktoś stoi po drugiej stronie i tylko na tyle jednostek, ile oferuje.

Luka powstaje, gdy nowa informacja zmienia wycenę instrumentu w momencie, w którym obrót się nie odbywa albo odbywa się bardzo cienko. Kolejna transakcja następuje wtedy znacznie dalej niż poprzednia, a przedziału pomiędzy nimi nikt nie „przehandlował”.

1. Przerwa w obrocie — weekend, noc, święto. Informacje pojawiają się dalej, ceny nie mają gdzie się dostosować.
2. Publikacja danych lub komunikatu spółki — nagła zmiana oczekiwań, przy której dostawcy płynności wycofują oferty na czas oceny sytuacji.
3. Cienki rynek — instrument o niskim obrocie, w którym już zwykłe zlecenie potrafi wyczyścić kilka poziomów ofert.
4. Zawieszenie i wznowienie obrotu — po przerwie handel może wznowić się na wyraźnie innym poziomie. Regulator amerykański opisuje mechanizm zawieszeń i przerw w obrocie w swoich materiałach edukacyjnych.

Marta ma pozycję długą, 100 jednostek. Poziom wyjścia ustawiony na 100 EUR. Nadchodzi informacja, po której kolejna dostępna cena wynosi 97 EUR — między 100 a 97 nie było obrotu.

Częściowe wykonanie

Na rynkach, na których obowiązuje księga zleceń, Twoje zlecenie może zostać wykonane tylko w części — jeśli dostępny wolumen na akceptowanych poziomach był mniejszy niż Twoje zlecenie. Reszta pozostaje aktywna albo wygasa, zależnie od typu zlecenia i zasad rynku.

1. Konsekwencja praktyczna: możesz skończyć z pozycją mniejszą, niż zamierzałeś — lub, przy wyjściu, z częścią pozycji nadal otwartą.
2. Konsekwencja kosztowa: kilka częściowych wykonań może oznaczać kilka naliczeń prowizji, zależnie od cennika dostawcy.
3. Konsekwencja informacyjna: średnia cena wykonania jest wtedy średnią ważoną, a nie ceną, którą widziałeś.

Najczęstszy błąd to interpretowanie wykonania poniżej ustawionego poziomu jako dowodu, że pośrednik „poluje na stopy” — zanim sprawdzi się, czy w danym przedziale ceny w ogóle był obrót.

1. Zakładanie, że poziom wywołania jest ceną wykonania. To dwie różne liczby i różnica między nimi zależy od płynności, nie od dobrej woli.
2. Trzymanie dużej pozycji z dźwignią przez przerwę w obrocie — weekend, noc, święto — z założeniem, że stop ochroni wynik.
3. Wchodzenie na rynek w sekundach wokół publikacji danych i ocenianie wykonania jak w spokojnej sesji.
4. Wybieranie instrumentu o niskim obrocie i mierzenie ryzyka wyłącznie procentowym ruchem ceny, bez uwzględnienia dostępnej płynności.
5. Zakładanie, że wszyscy dostawcy egzekwują zlecenia identycznie, i przenoszenie doświadczenia z jednej platformy na drugą.
6. Traktowanie zlecenia o gwarantowanym poziomie wykonania jako standardu, który „powinien być wszędzie”.

1. Że cena to zapis zawartych transakcji i dostępnych ofert, nie ciągła linia.
2. Jak dostępna płynność na kolejnych poziomach wpływa na średnią cenę wykonania.
3. Skąd biorą się luki cenowe: przerwy w obrocie, nowe informacje, cienki rynek, zawieszenia obrotu.
4. Różnicę między ceną wywołania i ceną wykonania oraz dlaczego przy luce mogą się istotnie różnić.
5. Czym jest wykonanie częściowe i jakie ma konsekwencje dla wielkości pozycji i kosztu.
6. Że zlecenie o gwarantowanym poziomie wykonania istnieje w niektórych produktach, na określonych warunkach i za koszt — ale nie jest standardem.
7. Że wielkość pozycji jest jedynym parametrem ryzyka, który kontrolujesz w każdych warunkach rynkowych.

1. Otwórz materiał Investor.gov o zleceniach rynkowych i znajdź zdanie o możliwej różnicy między ceną widoczną i ceną wykonania. Przeczytaj je w oryginale.
2. Znajdź w dokumentacji swojego rachunku politykę wykonania zleceń i sprawdź, jakie źródło ceny służy do wywołania zleceń oraz jak traktowane są okresy poza godzinami obrotu.
3. Sprawdź w platformie, jaki wolumen jest dostępny na najlepszym poziomie oferty dla instrumentu, który Cię interesuje. Porównaj go z wielkością pozycji, którą rozważasz.
4. Sprawdź, czy Twój dostawca oferuje zlecenie o gwarantowanym poziomie wykonania, dla jakich instrumentów, przy jakiej minimalnej odległości i za jaki koszt.
5. Przelicz przykład z tej lekcji dla własnej wielkości pozycji przy luce 3% oraz 8%. Sprawdź, czy któraś z tych kwot przekracza Twoją kwotę ryzyka z lekcji 6.

To koniec dziesięciu lekcji podstaw. Wiesz już, czym różnią się kategorie decyzji, co właściwie kupujesz, jak działa ryzyko po obu stronach rynku, jak działa dźwignia, kiedy pozycja może zostać zamknięta bez Ciebie, jak liczy się wielkość pozycji, jak zachowuje się obsunięcie, jakie koszty pomniejszają wynik, co wysyłasz brokerem i dlaczego wykonanie nie jest gwarantowane.

Następny krok to trzy pogłębione teksty o drugiej stronie przycisku: droga zlecenia od kliknięcia do rozliczenia, źródła przychodu pośrednika i to, co realnie znaczą etykiety STP, ECN oraz market maker.